Etiket: Edip Cansever Bütün Şiirleri

Acaba Şiiri – Edip Cansever

DönelimDöndürsün biziKalbin akıp giden bulutlara benzeyen sesiYağmursuz bir yağmura açılmış kapılardanVe akılda kalan bir yokuştanVe yalnız çocuklara özgü o sonsuz sinema koltuklarındanVe çocukluktanDönelimDönelim mi bizGençlikten, oralardanMutluluğu bir kabuk gibi saran mutsuzluklardanDönelim mi acıyaAcıya, büyük acıyaVe soralım mı acabaEy büyük yalnızlık insansan eğerBir kayaDalgalar yalarken onuO bakarken kaskatı kalabalıklaraAh, […]

Aaaaaa Şiiri – Edip Cansever

Bir Süleyman gördüm hiçbir yanı kımıldamıyorOturmuş bir iskemleyePek de oturmuşluğu yok iskemle ayaksızO nasıl şey, bu adam soyut mu neBaksan bir ilgisi var elleriyleUzamış uzamış uzamış doğrusu elleriSevmeye domuzlanıyor gittikçe ………………. EDİP CANSEVER ŞİİRLERİ

Amerikan Bilardosuyla Penguen – Edip Cansever

I. Elleri el gibi kocamanBeyazda bir nokta gibi kocamanKocaman boşluğun küçülttüğü her şey gibiBiriyle kendini artırıyor durmadanBiriyle koyunlar gibi güdüyor ötekiniAyaklarını gizliyor bir köpekleEvine dönerken sonsuza geçenGöğü kullanıyorken maviyeGünümüzden sesler alıyor, sesleriSürekli, dingin, acısızAcımaktan kurtulmuş yerlerineSonra duvardan duvara çizilerekÖlü bir korkunçluğu taşıyorSen, hey, duvarlar gibi öldürülmek!En yeni tam-tamları […]

İçinden Doğru Sevdim Seni – Edip Cansever

İçinden doğru sevdim seniBakışlarından doğru sevdim deAğzındaki ıslaklığın buğusundanSesini yapan sözcüklerinden sevdim bir deBeni sevdiğin gibi sevdim seniKar bırakılmış karanlığından. Yerleştir bu sevdayı her yerineYüzünde ter olan su damlacıklarınınKaynağına yerleştirHer zaman saklamadığın, acısızlığın son durağınaGül taşıyan çocuğuna yerleştirVe omuzlarına, daracık omuzlarına ………………….. EDİP CANSEVER ŞİİRLERİ

Mendilimde Kan Sesleri – Edip Cansever

Her yere yetişilirHiçbir şeye geç kalınmaz amaÇocuğum beni bağışlaAhmet Abi sen de bağışla Boynu bükük duruyorsam eğerİçimden öyle geldiği için değilAma hiç değilAh güzel Ahmet abim benimİnsan yaşadığı yere benzerO yerin suyuna, o yerin toprağına benzerSuyunda yüzen balığaToprağını iten çiçeğeDağlarının, tepelerinin dumanlı eğimineKonyanın beyazAntebin kırmızı düzlüğüne benzerGöğüne benzer […]

Ben Ruhi Bey Nasılım Şiiri – Edip Cansever

I Gördün mü hiç suyun yanmasını tuzdaGördüm ben bu yaşam boyu iniltiyiBüyük bahçelerin küçük içindeSaksılardan birindeGördüm deUyurken uyandırılmış gibiBeni bir sardunya büyüttü belki. O ben kiBir kadında bir çocuk hayaleti miBir çocukta bir kadın hayaleti miYalnızca bir hayalet mi yoksa. Ne pekiYere dökülen bir un sessizliği miGöğe bırakılmış […]

Aşklar İçinde Şiiri – Edip Cansever

Denizin en az yeri bir köpüğü başlatıyorYürüyorum kumların çakılların yanı sıraYüreğimde bir sancı keskin bir akasya kokusundanAvuçlarımda bir yanmaBüyüyen bir ürpertiyim sanki, kayıp gidiyorum üstünde sabahınOldu olacakEğilip bir taş alıyorum yerden, fırlatıyorum denizeUfacık bir gülüş geçiyor suyun üzerindenBir çocuğun gülüşü gibiAşkların, nice aşkların ayrılık günü gibiBir sokağın ucunda […]

Eski Bir Takvim İçin Şiirler – Edip Cansever

I Evlerin saat beş olma haliBen yorgunum anlamaktanBir duvar, bir tebeşir gibi yazmaktan yazılmaktan. Ve akşamAlanların caddelerin bana biraz fazla geldiğiÜstümü başımı bilmediğim bir akşamNe yapsamAlkollere gitsem. Giderim alkollere bir mektup gibiAlkollerden gelirim bir mektup gibiBellidir sırtımdaki kan lekesinden ve puldan. Yağar ki sokaklarda bir uzun yağmurIslanırım ıslanırım […]

Salıncak Şiiri – Edip Cansever

I Büyük bir oda. Bahçeye açılan bir pencereOrtada bir masaYanda bir kapıDaha birkaç şey: Örneğin bir yunus balığı camdan, bir heykelSabah. Duvarda gün tanrılarıRezneler, sedef otları, küpe çiçekleri görünür penceredenGörünür ama görünmezYani hiçbir şey yerinde değil pek. Bugün ne? Salı! O bile yerinde değilBir bardak, bir sürahi yerinden […]

Armalar Şiiri – Edip Cansever

-I- O sabah, orada, bir başımaVar mıydım, yok muydum, anlamıyordum kiKalakalmış gibiydim aklımda. -II- Yalnızken ve senden bu kadar uzaktaÖyle soğuk, öyle anlamsız ki her şeySevilen bir insan yüzünde ne yoksa. -III- Duyuyorum çıtırtısını gözlerimdeÖnümde uzayıp giden kumsalın ……………… EDİP CANSEVER ŞİİRLERİ

Ek Şiiri – Edip Cansever

Silik bir izlenim gibi kalıyordum kendimdeElimle filan bir şeyler yaptığımı görüyordumSeyrek de olsa konuşuyordum, örneğinEski bir efsaneyi anlatıyordum birilerineYa da bir yerleri tarif ediyordum yüzümü buruşturarakİçki de içiyordum, hem de sert içkiler içiyordumBazan bir iki bardak ………………… EDİP CANSEVER ŞİİRLERİ

Ruhi Bey Ve Limonluktaki Yangın – Edip Cansever

Niye imalı öyleyseAşk mutlu bir sürgünlükse. Üvey annemdi benim, ben sarışındımOn altı yaşındaydım, sarışındımBulanık çıkmış fotoğraflar gibiydim, görünümsüzYalnızdım, karışıktımBeni tanıyan kimseler yoktuHiç yoktuİçime kapanıktımBüyük ağaçların altındaHavuzun kırık taşları arasındaBilmezdim mutluluk nedirBilemezdimAlıp başımı gitmek isterdimİsterdim ama, kalırdım Sanki kar yağışlarının ardındanUzun süren kar yağışlarının ardındanSevimsiz bir lunaparktaKimsesiz bir atlıkarıncaydım. […]

Ruhi Bey Anlatıyor – Edip Cansever

Kısacık bir gündü, bir iki dakikalık bir gündüÇocukların günü gibi bir gündüKahverengi fotoğrafları vardı, bulanıktıHiçbir şey açık seçik görünmüyorduKocaman bir bahçe olmalıydı, orda burdaTavuskuşları olmalıydı, herbiriÖyle bir başına hiç kımıldamadan duruyorduSaniyeler sümbüller gibiydiSaniyeler sümbüller gibiydi dokunsam iki parmağım arasında akıyorduKısacık bir gündü. Bir kişi bile yoktuHayrünnisa ile ben […]